ژیبرلین و رویش دانه

  • مقاله
  • ثبت مقاله در تاریخ ١۶ مرداد ١٣٩٧

اگر چه ژیبرلین‏ها به مقادیر مختلف در همه بخشهای گیاه وجود دارند، ولی بیشترین مقدار آنها در دانه‏های نارس دیده شده است. در دانه‏های گیاهان علفی، یک لایه یاخته تخصص یافته به نام لایه آلورون درون پوشش دانه وجود دارد. این یاخته‏ها سرشار از پروتئین هستند.

ژیبرلین و رویش دانه

ژیبرلین و رویش دانه

ژیبرلین و رویش دانه

اگر چه ژیبرلین‏ها به مقادیر مختلف در همه بخشهای گیاه وجود دارند، ولی بیشترین مقدار آنها در دانه‏ های نارس دیده شده است.

در دانه ‏های گیاهان علفی، یک لایه یاخته تخصص یافته به نام لایه آلورون درون پوشش دانه وجود دارد. این یاخته‏ ها سرشار از پروتئین هستند. در مراحل ابتدایی رویش دانه، ژیبرلین به وسیله جنین تولید می‏شود. این هورمون وارد لایه آلورون می‏گردد. یاخته‏ های آلورون واکنش نشان داده و آنزیمهایی تولید می‏کنند که سبب هیدرولیز نشاسته و پروتئینهای آندوسپرم و تبدیل آنها به قند و اسیدهای آمینه می‏شود. مواد تولید شده مورد استفاده جنین و سپس نهال قرار می‏گیرند.

تولید آنزیمهای هیدرولیز کننده نتیجه سنتز مولکولهای جدید و ویژه RNA پیک از روی DNAاست. بنابراین چنین فرض شده است که ژیبرلین‏ها، حداقل در این نمونه‏ ها، اثر محرک دارد و ژنهای خاصی را فعال می‏کند.

با شروع رویش دانه تحت اثر ژیبرلین، متابولیسم اسیدهای نوکلئیک در لپه‏ ها نیز تغییراتی حاصل می‏کند و به دنبال آن متابولیسم پروتئینها، چربیها و نوکلئوتیدها نیز دستخوش تغییراتی می‏شوند.

به طور کلی، رویش دانه در نتیجه تغییر واکنشهای متابولیسمی از صورت کاتابولیسمی به آنابولیسمی حاصل می‏شوند و ژیبرلین باعث افزایش فعالیت و یا سنتز گروه ویژه‏ای از آنزیمها (مانند ایزوسیترات لیاز، مالات سنتتاز، سوکروز سنتتاز و غیره) می‏گردد که متابولیسم قطعات 2 کربنی را تغییر داده و موجبات سنتز ترکیبات حد واسط جدیدی را فراهم می‏سازد. ترکیبات مذکور برای رشد گیاهک مورد استفاده قرار می‏گیرند. ژیبرلین‏ها نیز نظیر اکسین‏ها و سیتوکینین‏ها از طریق تأثیر بر روی تراوایی غشای یاخته‏ ای وارد عمل شده خاصیت هورمونی خود را از این طریق آشکار می‏کنند.

  • نویسنده: الهام فاضلی
  • منبع : http://yon.ir/s1npj
  • آخرین بروزرسانی در ١۶ مرداد ١٣٩٧
  • بازدید ٣١

فروشگاه کشاورزی آنلاین